Nauczanie domowe

Żeby ukończyć szkołę podstawową nie trzeba do niej chodzić. To zdanie może niektóre osoby dziwić, ale dokładnie oddaje ono stan faktyczny. Dzieci mogą się uczyć pod opieką rodziców, krewnych, korepetytorów czy starszego rodzeństwa (czyli w większym lub mniejszym stopniu samodzielnie) we własnym domu, a do szkoły przychodzić tylko po to, by zdawać egzaminy z poszczególnych przedmiotów. Rodzice, nie mając w pobliżu swych miejsc zamieszkania szkół katolickich, mogą zdecydować się na domowe kształcenie swych dzieci. Także w tym domowym trybie mogą uczyć się dzieci rodzin, które musiały wyjechać za granice. Pozwala na to ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. z późniejszymi zmianami (Dz. U. 2004 r., nr 256, poz. 2572). W języku urzędniczym domowe nauczanie dzieci jest nazywane „spełnianiem obowiązku szkolnego poza szkołą”. Nasza szkoła już trzeci rok umożliwia dzieciom naukę w trybie domowym. Dzieci uczące się w trybie domowym osiągały bardzo dobre wyniki, co znalazło swoje odbicie m.in. w wynikach ubiegłorocznego egzaminu szóstoklasistów. W bieżącym roku szkolnym 2011/12 pod patronatem naszej szkoły 20 dzieci uczy się w trybie domowym (czyli spełnia „obowiązek szkolny poza szkołą”). Jest to nauka bezpłatna.

Jak umożliwić swojemu dziecku nauczanie domowe w roku szkolnym 2012/2013?

Po pierwsze trzeba uzyskać opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej o zdolności dziecka do nauki w domu (czyli poza szkołą). Opinia winna być wystawiona przed 31 maja 2012 r.

Po drugie trzeba wystąpić do dyrekcji szkoły do 31 maja 2012 r. z wnioskiem, którego wzór nr 1 zamieszczamy poniżej.

Po trzecie należy w dyrekcji szkoły złożyć wraz z wyżej wymienionym wnioskiem oświadczenie i zobowiązanie, których wzory (nr 2 i nr 3) zamieszczamy poniżej.

Na tej podstawie dyrekcja szkoły podejmuje decyzję „w sprawie zezwolenia na spełnianie przez dziecko obowiązku szkolnego poza szkołą” i zawiadamia o tym rodziców. Dziecku jest wydawana legitymacja szkolna. W tym momencie szkoła obejmuje opiekę (swoisty patronat) nad domowym nauczaniem dziecka.

Następnie dyrekcja przekazuje rodzicom harmonogram składania przez dziecko egzaminów z poszczególnych przedmiotów. Z danego przedmiotu może to być jeden egzamin roczny lub dwa egzaminy semestralne. Terminy składania egzaminów mogą też być przedmiotem ustaleń rodziców z nauczycielami poszczególnych przedmiotów. Nauczyciele poszczególnych przedmiotów przekazują rodzicom informacje dotyczące podręczników oraz wymagań egzaminacyjnych. Po pomyślnie zdanych egzaminach dziecko otrzymuje promocję do następnej klasy i świadectwo szkolne. Nauczanie domowe raz zaczęte nie musi być kontynuowane aż do ukończenia szóstej klasy szkoły podstawowej. Każdy kolejny rok nauki dziecko może rozpocząć w trybie najczęściej spotykanym, to znaczy uczęszczając codziennie na lekcje do szkoły.

Serdecznie zachęcamy wszystkich rodziców, którzy nie mają w pobliżu swych miejsc zamieszkania szkół katolickich, albo którzy musieli wyjechać za granicę, żeby skorzystali, pod patronatem naszej Szkoły Podstawowej im. Świętej Rodziny, z możliwości domowego nauczania swych dzieci.

W wielu przypadkach rodzice wykluczają taką możliwość uzasadniając to brakiem kompetencji nauczycielskich lub brakiem czasu. W sprawie „braku kompetencji” trzeba zaznaczyć, że rodzice nie muszą sami wszystkiego uczyć swych dzieci. Powinni jedynie stworzyć im warunki do spokojnej nauki i zagwarantować funkcjonowanie w domu określonego planu dnia, w którym jest miejsce na modlitwę, naukę i zabawę. Na pewno wielką przeszkodą w domowej nauce dzieci jest ich swobodny dostęp do telewizji i Internetu. Utrudnia on, a często wręcz uniemożliwia potrzebne do nauki skupienie. Wielką pomocą domowej nauki dzieci jest cisza i pewien stopień zdyscyplinowania. Jeśli chodzi o „brak czasu”, to rzeczywiście jest to problem. Domowe nauczanie dzieci wymaga obecności w domu Mamy lub innej odpowiedzialnej osoby (np. starszego rodzeństwa), tak by zawsze ktoś czuwał nad właściwym wykorzystaniem czasu przez dzieci i strzegł domowego ciepła oraz spokoju.